No.132 ฉบับเก็บตกเชียงดาวเที่ยวล่าสุด-อนุบาลยูเมะมิกิ

อันเนื่องมาจากเฟสบุุ๊คสเตตัสหนึ่งของเพจนิตยสารอะเดย์ ที่ลงรูปประกอบจากอะเดย์ฉบับ คนญี่ปุ่นในเชียงใหม่ เป็นรูป เจ้าของโรงเรียนอนุบาลที่อำเภอเชียงดาว กับฉากหลังของสนามเด็กเล่นของโรงเรียนเป็นดอยหลวงเชียงดาว ที่เล่นเอาผมอึ้งไปพักใหญ่ และก็เป็นตัวจุดประกายหนึ่งของทริปเชียงดาวในช่วงก่อนสิ้นปีที่แล้ว

จริงๆ แล้วระหว่างพักอยู่ที่อำเภอเชียงดาว ผมไม่ได้มีแผนจะไปตามหาโรงเรียนอนุบาลนี้ ก็มีนึกๆถึงอยู่บ้างแต่ก็ไม่ได้จริงจังอะไร แต่มีเหตุบังเอิญคือ ระหว่างเส้นทางจากรีสอร์ตที่พักไปเขตชุมชุน ซึ่งเป็นถนนเส้นเล็กๆที่ผมต้องขับผ่านบ่อยๆ ผมสังเกตเห็นมีโรงเรียนขนาดเล็กๆ ดูเหมือนเพิ่งสร้างมาไม่นาน บรรยากาศภายนอกดูคล้ายๆ โรงเรียนนานาชาติตั้งอยู่

ทีแรกก็คิดในใจว่า แปลกดีที่เชียงดาวมีโรงเรียนนานาชาติด้วย แต่พอขับผ่านอยู่ทีสองที ก็รู้สึกเอะใจ สงสัยว่าน่าจะใ่ช่โรงเรียนอนุบาลวิวในตำนานของอะเดย์ สุดท้ายเมื่อขับผ่านอีกทีจึงลองแวะเข้าไปดู

ตอนเข้าไปนั้นค่อนข้างเย็นแล้ว นักเรียนเลิกเรียนไปนานแล้ว พบแต่คุณครูและเจ้าหน้าที่ของโรงเรียนกำลังเตรียมงานเลี้ยงปีใหม่กันอยู่ ก็เลยลองเดินเข้าไปพูดคุยเพื่อขออนุญาตเข้าไปเดินดูบรรยากาศโรงเรียน

เจ้าหน้าที่ก็อนุญาตให้แบบงงๆ แต่ก็พูดคุยให้ข้อมูลด้วยเป็นอย่างดี มีซักถามบ้างว่ามาจากไหน ลูกอายุเท่าไหร่ (คงคิดว่ามาเตรียมหาโรงเรียนให้ลูก) ก็ได้ข้อมูลเหมือนที่ลงในอะเดย์ คือเจ้าของเป็นคนญี่ปุ่นนั่นแหล่ะ แต่ไม่ใช่โรงเรียนอินเตอร์เหมือนรูปลักษณ์ที่ผมรู้สึกทีแรก เป็นโรงเรียนสามัญทั่วไป มีเฉพาะชั้นอนุบาล แต่มีสอนภาษญี่ปุ่นเสริม เด็กนักเรียนส่วนใหญ่ก็เป็นเด็กในเชียงดาว

พูดคุยกันไปสักพัก ผมเริ่มเห็นมีคนมาที่โรงเรียนเยอะขึ้น ก็เลยขอบคุณและออกมา ครั้นจะเนียนอยู่ฉลองปีใหม่กับเขาก็เกินไปหน่อย
10474779_830807043625242_6678972912913399272_n10346199_836898256349454_6013083335739396903_n10885582_836898299682783_717170122748611199_n12826_836898326349447_7155400196636420849_n

Advertisements

No.131 ฉบับเก็บตกเชียงดาวเที่ยวล่าสุด-ร้านหนังสือเชียงดาว

chiangdaobookstore2
ผมได้ยินชื่อร้านหนังสือนี้ จากเฟสบุ๊คของ “ปราย พันแสง” มาเป็นปีๆแล้วเหมือนกัน เข้าใจว่า ปราย พันแสง เป็นพี่เลี้ยงช่วย setup (ในร้านเลยจะมีหนังสือของสนพ.ฟรีฟอร์ม ที่ปราย พันแสงเป็นผู้ดูแล อยู่ตามชั้นค่อนข้างเยอะ) ร้านนี้เป็นร้านหนึ่งในโครงการ ร้านหนังสือเล็กๆที่บ้านเกิด ซึ่งเป็นโครงการของเครือข่ายร้านหนังสืออิสระที่ร่วมกันสนับสนุนให้เกิดผู้ประกอบการ โดยเฉพาะตามอำเภอรองๆในต่างจังหวัด

chiangdaobookstore3
วันที่แวะไปเยี่ยมชม ตอนที่ไปถึง ที่ร้านยังไม่มีลูกค้า มีแค่กลุ่มของผมเท่านั้น ได้พบกับน้องผู้หญิง”สาวแว่น” ท่าทางอัธยาศัยดี เฝ้าร้านอยู่คนเดียว เข้าใจว่าเจ้าของตัวจริงจะไม่อยู่ เราเข้าไปนั่งเล่นอ่านหนังสือพร้อมสั่งเครื่องดื่มและของหวานประจำร้าน นั่นคือเครปมะม่วง
รอไม่นาน น้องสาวแว่นก็เอาเครื่องดื่มมาเสริ์ฟก่อน ผมพยายามค่อยๆดื่ม เพราะรอทานพร้อมของหวาน…แต่รอไปสักพักใหญ่ก็ยังไม่มา จนผมคิดว่า น้องคงลืมไปแล้ว แต่คนที่ไปด้วยกันได้ยินน้องคุยโทรศัพท์ เหมือนคุยกับปลายสายเกี่ยวกับมะม่วงๆ เลยเดาว่า คงโทรปรึกษาวิธีการทำอยู่ หลังจากนั้นไม่นาน น้องก็ยกเครปมาเสริ์ฟ พร้อมกล่าวขอโทษที่ทำให้รอนาน…ผมยิ้มกล่าวตอบไปว่า ไม่เป็นไร พวกพี่มาเที่ยวแบบสโลว์ไลฟฟฟ์ 🙂

chiangdaobookstore1
นั่งทานกันสักพัก ก็มีรถตู้พานักท่องเที่ยวกลุ่มหนึ่งมาจอดแวะที่ร้าน ร้านเลยคึกคักขึ้นแทนที่ความเงียบสงบก่อนหน้านี้ กลุ่มของผมทานของหวานเสร็จ ก็เลยปลีกตัวออกไปเที่ยวที่อื่นต่อ