No.49 ฉบับข้างหลังภาพสะพานมอญ

สะพานมอญ หรือ สะพานอุตตมานุสรณ์ ในนิยามของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย คือ สะพานไม้ที่ยาวที่สุดในประเทศไทย  แต่หากเราลองศึกษาข้อมูลย้อนกลับไปถึงที่มาที่ไปของสะพานนี้ เราน่าจะพบความประทับใจมากกว่าแค่คำว่า “ที่สุด” …

ย้อนไปประมาณปี 2527 การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยได้ก่อสร้างเขื่อนเขาแหลมหรือเขื่อนวชิราลงกรณ์แล้วเสร็จ ซึ่งเมื่อกักเก็บน้ำแล้ว ก็ทำให้ตัวอำเภอสังขละบุรีเดิมจมอยู่ใต้น้ำ รวมไปถึงวัดหลวงพ่ออุตตมะเดิมด้วย ทำให้หลวงพ่ออุตตมะต้องอพยพชาวบ้านขึ้นไปอยู่บนเนินเขา และสร้างวัดแห่งใหม่ขึ้นมา ซึ่งก็คือวัดวังก์วิเวการามในปัจจุับัน

สายน้ำซองกาเรีย จากเดิมที่อาจจะเป็นเพียงลำน้ำไม่กว้างนัก ก็ถูกแผ่ขยายขึ้นไปตามปริมาณน้ำที่ถูกกักเก็บ การสัญจรไปมาระหว่างสองฝั่งของสายน้ำ จึงเหมือนถูกแยกออกให้ห่างจากกัน แต่ด้วยแรงศรัทธาของชาวบ้าน ที่ร่วมแรงร่วมใจกันกับหลวงพ่ออุตตมะ ทำให้เกิดสะพานไม้ซึ่งเชื่อมสายสัมพันธ์ของคนต่างชนชาติจากสองฝั่งสายน้ำ ให้กลับมาแนบแน่นเหมือนเดิมได้อีกครั้ง

ณ เวลาเช้าวันที่ 13 ธันวาคม 2552 ผมยืนอยู่อย่บนสะพานซองกาเลีย สะพานซึ่งก่ออิฐถือปูนอย่างแข็งแรงมั่นคง ตั้งกล้องบนขาตั้งและมองผ่านช่องมองภาพไปยังสะพานไม้แห่งนั้น กดปุ่มชัตเตอร์เพื่อบันทึกสิ่งที่เห็นตรงหน้าลงหน่วยความจำอิเล็กทรอนิกส์ ภาพสะพานไม้แห่งศรัทธาถูกจัดเก็บในความทรงจำของผมอีกครั้ง

ผมได้แต่หวังว่า สะพานไม้แห่งนี้รวมถึงวิถีชีวิตชุมชนที่สงบเงียบ จะยังสามารถยืนหยัดต่อสู้กับกระแสของสายน้ำและความเจริญ ได้จนถึงวันที่ผมกลับมาเก็บมันลงความทรงจำอีกสักครั้ง

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s