No.29 ฉบับจดหมายเหตุซิดนี่ย์

“พี่ตี๋ ได้ไปออสเตรเลียนะ”  เสียงจากน้องเจ้าหน้าที่ ที่ช่วยจัดการเรื่องทั่วไปในแผนกกระซิบเข้าหู

ได้ยินครั้งแรก ก็นึกสงสัย เอ.. เราก็ไม่เคยไปชิงโชคไปเที่ยวต่างประเทศที่ไหนนี่หน่า ก็นั่นแหล่ะ จริงๆ ก็ไม่ใช่โชคอะไร เพราะเป็นการมอบหมายหน้าที่จากเ้จ้านายมากกว่า

หน้าที่ที่ว่าก็ไม่มีอะไรมาก เจ้านายส่งให้ไปอบรมบ่มทักษะทางเทคนิคเพิ่มเติมนิดหน่อย หลังจากห่างหายจากหลักสูตรอบรมประเภทแบบนี้มานานนับหลายปี เข้าไปนั่งคุยที่มาที่ไปกันนิดหน่อย ก็สรุปว่า คงปฏิเสธอะไรไม่ได้ ( จริงๆปลายปีแบบนี้ ผมเองก็ไม่ค่อยอยากเดินทางไปอบรม หรือ ไปสัมนาอะไรไกลๆเท่าไหร่ เพราะใจอยากไปเที่ยวต่างจังหวัดมากกว่า 555)

กำหนดการได้รับมาล่วงหน้าไม่กี่วัน โดยออกเดินทางกันตั้งแต่วันอาทิตย์ที่ 14 ธันวาคม 2551 ช่วงเย็นๆ แล้วกลับอีกที ก็ดึกๆ วันที่ 20 ธันวาคม 2551 โดยการเดินทางครั้งนี้ได้รับการสนับสนุนจากทาง ไอบีเอ็ม ประเทศไทย ( พอดีซื้อของ ของเขา ก็เลยมีคอร์สอบรม แนบมาด้วย ) โดยมีเจ้าหน้าที่ของไอบีเอ็ม 1 คน ไปกับคณะของที่บริษัทผมอีก 4 คน รวมกันเป็น 5 ชีวิต  โดยเป้าหมายอยู่ที่เมืองซิดนี่ย์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย

โดยส่วนตัวแล้ว การไปต่างประเทศครั้งนี้ ผมค่อนข้างอุ่นใจกว่าครั้งก่อนหน้าที่ไปเฮลซิงกิ เพราะครั้งนี้ไปกันหลายคน แถมมีเจ้าหน้าที่ของบริษัทซัพพลายเออร์ ช่วยคอยดูแล และที่สำคัญ ซิดนี่ย์เองก็เป็นเมืองที่คนเอเชีย ซึ่งก็รวมทั้งคนไทยเดินทางไปใช้ชีวิต และ ท่องเที่ยวค่อนข้างมาก จึงไม่ค่อยรู้สึกเหงา หรือกังวลอะไรมากมายนัก

คณะเรานัดหมายกันที่สนามบินสุวรรณภูมิ ประมาณ บ่าย สามโมงของวันอาทิตย์ที่ 14 ธัีนวาคม ทุกคนมากันตรงเวลา และเข้าไปเช็คอินเพื่อรับ boarding pass พร้อมๆักัน เราเดินทางไปซิดนี่ย์ด้วยเที่ยวบินที่ TG993 เราเข้าไปเดินเล่นรอขึ้นเครื่องล่วงหน้า เกือบๆ สองชั่วโมง เมื่อถึงเวลาก็ขึ้นเครื่องหาที่นั่งที่กำหนดไว้ให้แล้ว

เมื่อเครื่องเริ่ม ทะยาน ขึ้นสู่ท้องฟ้า การเดินทางของผมก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง ( ยืมสำนวนหนังผจญภัยมาใช้ อิอิ )

ไปถึงแล้วเป็นยังไงไปไหนบ้าง จะพยายามหาเวลา้มานั่งเขียนบล็อคต่อฉบับหน้าครับ

Advertisements