No.22 ฉบับพฤษภาฯหน้าฝน ณ เกาะช้าง (1)

ย่างเข้าเดือน ฮก ฝน ก็ต๊ก พรำๆ … ได้ยินเพลงนี้ ฮัม อยู่ในหัว มาตั้งแต่เด็ก แทบจะเป็นเพลงประจำฤดูกาลได้อีกหนึ่งเพลง เดือนหก ในเพลง คงหมายถึงเดือน พฤษภาคม ในปฏิทินสากล รึป่าว ไม่แน่ใจ แต่ ด้วยสภาพอากาศปัจจุบัน ผมว่า มันก็น่าจะใช่อยู่ เพราะไม่ต้องอ้างถึงภาวะโลกร้อน ก็พอจะจำได้ว่า เข้าเดือนพฤษภาทีไร ฝนก็เริ่มตกทุกปีไป จนบางปีตกหนักจนน้ำท่วม ต้องเลื่อนการเปิดเทอมออกไป เป็นที่ดีอกดีใจกันใหญ่ทีเดียว

ช่วงวันหยุดยาว สำหรับ ผู้ใช้แรงงาน มีโอกาสได้ไปออกทริป โหด มัน ฮา เล็กๆ ที่เกาะช้างกับน้องๆอีก 3 ชีวิต โดยออกเดินทางกันคืนวันที่ 30 พฤษภาคม รถเชิดชัยทัวร์ออกจากเอกมัยก็ห้าทุ่มกว่าๆ ไปเช้าเอาตลาดแสนตุ้ง (คิวรถสองแถวไปท่าเรือเฟอร์รี่ และเหมือนจะเป็นสาขาของเชิดชัยทัวร์ด้วย ) ก็ตีสี่หน่อยๆ

นั่งสองแถวไปท่าเรือ ก็ยังไม่ถึงเวลาเรือออก เลยนั่งๆเดินๆดื่มๆ (กาแฟ) ประหารเวลาไปก่อน รอจนถึงเวลาเรือเฟอร์รี่ไปเกาะช้างรอบแรกออก ก็ประมาณหกโมงครึ่ง  เรือใช้เวลาแค่ครึ่งชั่วโมงก็ถึง ( เพราะเกาะอยู่ใกล้มากๆ )  ถึงเกาะก็นั่งสองแถวอีกคนละห้าสิบบาท ( ลืมบอกไปค่าเรือ ไป กลับ คนละร้อยยี่สิบ ) ไปหาดทรายขาวเดินหาร้านเช่ามอเตอร์ไซด์เช่ากัน สาม คัน มีคนขับเป็นมาก่อนแค่คนเดียว เหอๆๆ เลยต้องให้เวลาอีกสองคน หัดขับอยู่แถวร้านก่อนประมาณ สิบ ยี่สิบนาที ( หนี่งในสอง ก็ผมเองนั่นแหล่ะ ) ดีที่เป็นมอเตอร์ไซด์เกียร์ออร์โต้ เลยใช้เวลาหัดบังคับรถไม่นาน ก็พอจะออกเดินทางกันได้

ขับรถข้ามเนินเขาไม่ชันมากจากหาดทรายขาวไปหาดไก่แบ้ ช่วงอากาศตอนเช้าๆฟ้าครึ้มๆ  ได้รับลมเย็นๆไปเพลินๆ ( อย่าเพิ่งรำคาญ ไม้ยมก นะครับรู้สึกเหมือนกันว่า เยอะจัง  ) ไม่นานก็ถึงหาดไก่แบ้ หาที่พักได้ที่ พรบังกะโล เป็นที่พักที่บรรยากาศเงียบๆ คนไม่พลุกพล่านดีเหมือนกัน เอาของเข้าที่พัก อาบน้ำอาบท่าให้สบายตัวกันเสร็จ ก็ขับมอเตอร์ไซด์ต่อ ไปหาอะไรกินที่อ่าวบางเบ้า ซึ่งเป็นหมู่บ้านชาวประมง อาหารทะเล เขาเลยว่าสดและถูกสุดบนเกาะช้างแล้ว

ถนนหนทาง จาก ไก่แบ้ ไป บางเบ้า สูงชันกว่า หาดทรายขาวมาไก่แบ้ค่อนข้างมาก บางจุดเป็นโค้ง ตัว เอส ทำให้ใจคนหัดขี่มอเตอร์ไซด์ครั้งแรกในชีวิตอย่างผม หล่นไปอยู่ตาตุ่มอยู่หลายหน ( ถึงเป็นรถยนต์ ถ้าผมขับมาเจอทางแบบนี้ ก็ยังเสียวเลย ) แต่ก็เอาชีวิตรอดไปถึงบางเบ้าได้อย่างปลอดภัย หาอาหารทะเลกินกันที่ร้านเรือนไทย ( ได้รับคำแนะนำจากร้านขายปลาหมึกปิ้ง ที่แวะซื้อกิน ก่อนเดินเข้าไปที่ตลาดอีกที )

กินกันเสร็จ ก็ขับมอเตอร์ไซด์ตากแดดกลับที่พัก ขากลับนี่เองที่เหตุเกิดจนได้ เมื่อโค้งตัวเอสขึ้นเขาเจ้ากรรม ดันไม่ยอมให้ผมผ่านไปง่ายๆ ดักมอเตอร์ไซด์ผมให้ล้มคว่ำ ดีที่สันชาตญาณ การเอาตัวรอดยังดีอยู่ เลยได้แผลติดตัวมาเล็กน้อยและยังรักษากล้องคู่ใจ ไม่ให้ถูกกระทบกระแทกได้ ขับตามมาจนเจอน้องๆแบบเนียนๆ เหมือนไม่มีอะไร แต่แผลสดที่ได้มาไม่เนียนพอ ต้องรบกวนน้องๆ ไปหาซื้อเบตาดีน มาหยดฆ่าเชื้อกันหน่อย

ได้แผลแล้วเหมือนจะหงอย แต่ไม่เลย ตอนเย็นยังทำซ่า เอาแผลไปแช่น้ำทะเลเล่นกับน้องๆอีก คราวนี้ไม่เสียเหงื่อ เสียเลือด แต่ ต้องเสียกำลังไปกับการลอยตัวข้ามเกาะที่อยู่ใกล้ๆ ที่พัก ( ประมาณว่า เดินผิดร่องน้ำ ไปเจอเอากองหิน เดินไปมีหวังเท้าพังแน่ๆ )  เรียกว่า วันเดียวได้ทดสอบทั้งกำลังกายและกำลังใจกันเลย แต่ยังไม่จบแค่นั้น ตอนค่ำๆ ยังมีเรื่องให้ทดสอบกำลังใจกันอีก แต่ฉบับนี้ยาวแล้ว ไว้ต่อฉบับหน้าละกันเนาะ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s